مصرع نخست · شماره 159بازده آن در که بخشیدی نخستشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.156صورت و معنی حیاتت میدهند#157بازده از روی بخشش در من#158ای تو نور چشم و روح و جان تن#159بازده آن در که بخشیدی نخستانتخابشده160تا شوم بار دگر من تندرست#161اندرین ره زار و حیران ماندهام#162روز و شب از عشق گریان ماندهام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 159 از «حکایت» است.سطر پیشینای تو نور چشم و روح و جان تن→سطر بعدیتا شوم بار دگر من تندرست←