اندرین ره زار و حیران ماندهام

ای تو نور چشم و روح و جان تن

بازده آن در که بخشیدی نخست

تا شوم بار دگر من تندرست

روز و شب از عشق گریان ماندهام

در تو میجویم در از دریای تو

اوفتاده اندرین سودای تو