کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 173

بس که خود را چون چراغی سوختم

شاعرعطار

اثرحکایت

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

170
مرهمی یابد دگر این ریش من
#
171
در خود را باز جو ای دل شده
#
172
پای کرده هر زمان در گل شده
#
173
بس که خود را چون چراغی سوختم
انتخاب‌شده
174
اندرین سودا دلم افروختم
#
175
خواهم آمد سوی بازار تو من
#
176
تا مگر پیدا شود در بی سخن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 173 از «حکایت» است.