گفت درویش آن زمان کای شهریار

آنچه میجوئی تو از جوهر بیاب

سر جوهر آن زمان دریاب تو

بیش ازین اندر سخن مشتاب تو

زود فرما تا برندم سوی دار

طاقت جانم نماند از گفت این

از گمان آیم مگر سوی یقین