مصرع نخست · شماره 295شاه گفتا حاجبان خویش راشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.292زود فرما تا برندم سوی دار#293طاقت جانم نماند از گفت این#294از گمان آیم مگر سوی یقین#295شاه گفتا حاجبان خویش راانتخابشده296زود جلادی بخوان درویش را#297زود باشید و ببازارش برید#298آنگهی او را ابردارش کشید#دربارهٔ این سطرسطر شماره 295 از «حکایت» است.سطر پیشیناز گمان آیم مگر سوی یقین→سطر بعدیزود جلادی بخوان درویش را←