مصرع دوم · شماره 412کی توانی کرد در رویش نگاهشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.409نیشتر باری سبکباره بخور#410آنگهی کلی بیکباره ببر#411گر ترا جوهر نباشد پیش شاه#412کی توانی کرد در رویش نگاهانتخابشده413جوهر خود باز جو از پیش شاه#414تا ترا جوهر دهد آنجایگاه#415جوهری بدهد که در روی جهان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 412 از «حکایت» است.سطر پیشینگر ترا جوهر نباشد پیش شاه→سطر بعدیجوهر خود باز جو از پیش شاه←