مصرع نخست · شماره 413جوهر خود باز جو از پیش شاهشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.410آنگهی کلی بیکباره ببر#411گر ترا جوهر نباشد پیش شاه#412کی توانی کرد در رویش نگاه#413جوهر خود باز جو از پیش شاهانتخابشده414تا ترا جوهر دهد آنجایگاه#415جوهری بدهد که در روی جهان#416همچنان جوهر نه بیند کس عیان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 413 از «حکایت» است.سطر پیشینکی توانی کرد در رویش نگاه→سطر بعدیتا ترا جوهر دهد آنجایگاه←