مصرع نخست · شماره 565چند خود را خوار و سرگردان کنیشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.562آن ز عزتست نه از بیزاریی#563چند در پندار مانی مبتلا#564چندخواهی بود در عین بلا#565چند خود را خوار و سرگردان کنیانتخابشده566چند خود را چون فلک گردان کنی#567هر دم از نوعی دگر آیی برون#568زان بمانده بر برون بی درون#دربارهٔ این سطرسطر شماره 565 از «حکایت» است.سطر پیشینچندخواهی بود در عین بلا→سطر بعدیچند خود را چون فلک گردان کنی←