تا مگر جایی رسد زان جایگاه

میشد اندر ره عیان اندر نهان

باز میگردید او در هر زمان

راه را میدید و میبرید راه

خود بخود میگفت این راز او براه

میگذشت و مینوشت آنگاه راه

زار و حیران ناتوان و مستمند