خود بخود میگفت این راز او براه

باز میگردید او در هر زمان

راه را میدید و میبرید راه

تا مگر جایی رسد زان جایگاه

میگذشت و مینوشت آنگاه راه

زار و حیران ناتوان و مستمند

بازمانده دل نزار و تن به بند