دل هوشیاران کند پر ز درد

تباهی که گفتی ز گفتار کیست

پرآزارتر درد آزار کیست

سخن چین و دو رومی و بیکار مرد

بپرسید دانا که عیب از چه بیش

که باشد پشیمان ز گفتار خویش

هرآنکس که راند سخن بر گزاف