صدر همه احرار فزوده ست تجمل

ور نه گه خلقت ننهادی ملک العرش

بر تارک آن افسر و بر گردن این غل

داری تو ندیمان گزیده که بدیشان

چو بحتری و اصمعی و جاحظ و صابی

هر یک گه شعر و ادب و فضل و ترسل

ای دست امل را به سخای تو تمسک