کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 609

بگاهی که تنها بود در نهفت

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 606

    که باشد پشیمان ز گفتار خویش

    #
  2. 607

    هرآنکس که راند سخن بر گزاف

    #
  3. 608

    بود بر سر انجمن مرد لاف

    #
  4. 609

    بگاهی که تنها بود در نهفت

    انتخاب‌شده
  5. 610

    پشیمان شود زان سخنها که گفت

    #
  6. 611

    هم اندر زمان چون گشاید سخن

    #
  7. 612

    به پیش آرد آن لافهای کهن

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 609 از «بخش ۱۲ - وفات یافتن قیصر روم و رزم کسری» است.