درون خانه دل روبم از غبار سوی

بحسن دوست گمارم چه خوش بود بخدا

بر آن خیال کنم وقف دیده و دل جان

بجز تو یاد نیارم چه خوش بود بخدا

بجز تو کس نگذارم چه خوش بود بخدا

بود که رحم کنی بر دل شکسته من

بسوز سینه بزارم چه خوش بود به خدا