بجز تو کس نگذارم چه خوش بود بخدا

بر آن خیال کنم وقف دیده و دل جان

بجز تو یاد نیارم چه خوش بود بخدا

درون خانه دل روبم از غبار سوی

بود که رحم کنی بر دل شکسته من

بسوز سینه بزارم چه خوش بود به خدا

نهم چین مذلت بخاک درگه دوست