نه بیماری بود بیماری عشق

برای چشم بر آتش سپند است

نه مجنونست آنکو دل باو داد

که هر کو شد اسیرش هوشمند است

شفای سینه هر دردمندست

ز زلفش تار موئی فیض را بس

از آنشب عمر جاویدان بلند است