از قلزم غم تو محبت گهر بس است

ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است

گلزار وصل نبود اگر خار غم خوش است

از کشت عمر حاصل ما اینقدر بس است

دوزخ چه حاجتست چو یک آه برکشم