گلزار وصل نبود اگر خار غم خوش است

ما را زباغ حسن تو حسرت ثمر بس است

از قلزم غم تو محبت گهر بس است

از کشت عمر حاصل ما اینقدر بس است

دوزخ چه حاجتست چو یک آه برکشم

سوزیم پاک سوخته را یک شرر بس است