هر که او از دو کون بیگانه است

خود هم او مرهم و شفای من است

هر که زو بوی درد می آید

صحبتش مایه دوای من است

در ره دوست آشنای من است

مقصدم حق و مرکبم عشقست

شعر من ناله درای من است