چو عشق از سر رود مرگم همین است

دلم شاد است اگر دارم غم عشق

غم عشق ارندارم دل غمین است

بود عشقم بجای جان شیرین

سرم میخانه صهبای عشقست

دلم دیوانه عقل آفرین است

زدولتهای عشق این بس که دلرا