همی خوردنی آرزوی آیدم

به موبد که ای بنده را مغز و پوست

منم بی زواری به زندان شاه

کسی را به نزدیک من نسیت راه

شکم گرسنه رنج بفزایدم

یکی خوردنی پاک پیشم فرست

دوایی بدین درد ریشم فرست