سرکوه چون پشت جوشن شود

بدو گفت خواهی که ایمن شوی

نبینی ز من تیزی و بدخوی

چو خورشید بر برج روشن شود

تو با نامداران ایران بیای

همی باش در پیش تختم بپای

ز سیمای برزینت پرسم سخن