چو کسری مرا و تو را پیش خواند

که تخمی پراگنده ای در جهان

کزان بر نخستین توخواهی درود

از آتش نیابی مگر تیره دود

بر تخت شاهنشهی برنشاند

ابا موبد موبدان برزمهر

چوایزدگشسب آن مه خوب چهر