یکی پند گویم چوخوانی مرا

که تا رازهای تو پوشیده ام

به پیش پدرت آن سزاوار شاه

نبودم تو را جز همه نیکخواه

بر تخت شاهی نشانی مرا

تو را سودمندیست از پند من

به زندان بمان یک زمان بند من