گر به بیند منکر عشاق خورشید رخش

بو که بعد از روزگاری خرمی بار آورد

هر کرا خواهد چشاند از غم خود جرعه

این متاعی نیست کانرا کس ببازار آورد

مو بمویش ذره ذره در دم اقرار آورد

فیض دم در کش زمانی بر خموشی صبر کن

یار شیرین لعل شیرین را بگفتار آورد