بدانست هرمز که او دست خون

به خون ریختن تا نباشی تو شاد

توخاقان نژادی نه از کیقباد

که کسری تو را تاج بر سر نهاد

بیازد همی زنده بی رهنمون

شنید آن سخن های بی کام را

به زندان فرستاد بهرام را