کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 415

دگر شب چو برزد سر از کوه ماه

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 412

    بیازد همی زنده بی رهنمون

    #
  2. 413

    شنید آن سخن های بی کام را

    #
  3. 414

    به زندان فرستاد بهرام را

    #
  4. 415

    دگر شب چو برزد سر از کوه ماه

    انتخاب‌شده
  5. 416

    به زندان دژ آگاه کردش تباه

    #
  6. 417

    نماند آن زمان بر درش بخردی

    #
  7. 418

    همان رهنمائی و هم موبدی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 415 از «بخش ۲ - آغاز داستان» است.