بدو نیکویی زو نبودی نهان

دم و گوش اسبش بباید برید

سر دزد بردار باید کشید

بدو ماه گردان بدی درجهان

بهر کشوری داد کردی چنین

ز دهقان همی یافتی آفرین

پسر بد مر او را گرامی یکی