طوبی لهم که سر بره او فکنده اند

وز جام لطف باده بیغش چشیده اند

هرچند گشته اند سرا پای صنع را

غیر از جمال صانع بیچون ندیده اند

بشری لهم که از دو جهان پا کشیده اند

قومی دگر ز دوست ندارند بهره

جز آنکه حا و بای محبت شنیده اند