بشری لهم که از دو جهان پا کشیده اند

هرچند گشته اند سرا پای صنع را

غیر از جمال صانع بیچون ندیده اند

طوبی لهم که سر بره او فکنده اند

قومی دگر ز دوست ندارند بهره

جز آنکه حا و بای محبت شنیده اند

افتاده اند در سفر ظلمت فراق