افتاده اند در سفر ظلمت فراق

بشری لهم که از دو جهان پا کشیده اند

قومی دگر ز دوست ندارند بهره

جز آنکه حا و بای محبت شنیده اند

شادند از آنکه لذت دنیا چشیده اند

پا زهر لطفشان نکند دفع زهر قهر

لیک از می غرور سروری خریده اند