شادند از آنکه لذت دنیا چشیده اند

قومی دگر ز دوست ندارند بهره

جز آنکه حا و بای محبت شنیده اند

افتاده اند در سفر ظلمت فراق

پا زهر لطفشان نکند دفع زهر قهر

لیک از می غرور سروری خریده اند

در منتهی رخوت و در منتهای جهل