صوفیان چونکه بجان نعره هوی تو کشند

کمر بندگیت بسته سراپای جهان

همه الوان نعم از سر کوی تو کشند

کبریای تو بسی سر بسجود اندازد

فیض فریادکنان بر اثر بانک رود

هر کجا ناله دلسوز ببوی تو کشند