بدل چو غصه گره شد یکی هزار بود

غم فراق تو ای دوست بی شمار بود

نهان کنم غم عشق تو را چو جانم سوخت

که تا دلم بدرون شمع این مزار بود

به هیچ چیز بجز وصل یار خوش نشود