ز مهتر بسال ار چه من کهترم

که شد زندگانی بران بوم تلخ

چنین تا گشاده شد اسفندیار

همی بود هر گونه کارزار

ازو من باندیشه بر بگذرم

به موبد چنین گفت پس شهریار

که قیصر نجوید ز ما کارزار