چشم از خط نامه نور گیرد

هر موی زبان شود سراید

جان را بخشد حیات تازه

پیکی که ز جانب تو آید

جان فیض ز معنیش رباید

تا دیده بخون دل نشوئی

حاشا که دوست رخ نماید