چو با من یکایک بگفت و بمرد

به مژگان همی خون دل برفشاند

به ایرانیان گفت مهران ستاد

همی داشت این راستیها بیاد

پسندیده جانش به یزدان سپرد

سپاسم ز یزدان کزین مرد پیر

برآمد چنین گفتن ناگزیر