شراب تا چه کند چون سروش برد از هوش

سحر رسید ز غیبم بکوش هوش سروش

که خیز و از لب ما باده طهور بنوش

از آن سروش شدم مست و بیخود افتادم

گذاشتم تن و با پای جان روانه شدم

روان روان شد و تن تن زد از سماع سروش

بقدسیان چو رسیدم مرا گرفت از من