چشید ذوق حیاتی از آن خجسته سروش

ندا رسید دگر بار کای قتیل فراق

بیا و از لب ما شربت حیات بنوش

ز پای تا سر من مو بمو دهانی شد

مرا گرفت ز من خود بجای من بنشست

فواد من شد و چشم من و مرا شد گوش

نهاد بر سر من زان حیات سرپوشی