نهاد بر سر من زان حیات سرپوشی

چشید ذوق حیاتی از آن خجسته سروش

مرا گرفت ز من خود بجای من بنشست

فواد من شد و چشم من و مرا شد گوش

که مرگ دست ندارد بزیر آن سرپوش

حیاه غیب رسید و سر مماه رسید

چنان برید که ننشست دیک فیض از جوش