که مرگ دست ندارد بزیر آن سرپوش

مرا گرفت ز من خود بجای من بنشست

فواد من شد و چشم من و مرا شد گوش

نهاد بر سر من زان حیات سرپوشی

حیاه غیب رسید و سر مماه رسید

چنان برید که ننشست دیک فیض از جوش