تو با دشمن بدکنش رزم جوی

بپیچد سر از داد بهتر به فال

چه گفت آن گرانمایه نیک رای

که بیداد را نیست با داد جای

که با آتش آب اندر آری به جوی

وگر خود دگرگونه باشد سخن

شهی نو گزیند سپهر کهن