بدو گفت سالار لشکر تویی

که خوانم عرض را ز بهر شمار

ببینم ز لشکر که جنگی که اند

گه نام جستن درنگی که اند

بتو باز گردد بد و نیکویی

سپهبد بشد تا عرض گاه شاه

بفرمود تا پی او شد سپاه