مست کی گردد سر از صهبای عشق

هم زمین هم آسمان را گشته ایم

نیست دری در جهان همتای عشق

تا ننوشی باده از جام فنا

تا پزی در دیگ سر سودای سود

کی چشی هرگز تو از حلوای عشق

چون فرو خواهیم شد ما عاقبت