چون فیض بریدم ز همه خلق به یکبار

اکنون بدر میکده ها باده بدستم

بودم به صلاح و ورع و زهد گرفتار

صد شکر که عشق آمد و زین جمله برستم

بر خواستم از خود به ره دوست نشستم