و گر خوش است از آن دلنواز می بینم

بسوی او نگرم کان ناز می بینم

و گر بخویش سرا پا بناز می بینم

دل ار غمین شود آن راز خویش می یابم

بآسمان و زمین بینم ار بدیده دل

جبال معرفت و بحر راز می بینم

غبار غیر ز مرآت دل چو می روبم