غبار غیر ز مرآت دل چو می روبم

و گر خوش است از آن دلنواز می بینم

بآسمان و زمین بینم ار بدیده دل

جبال معرفت و بحر راز می بینم

بر وی جان دری از غیب باز می بینم

چو عشق نیست رهی سوی او سخن کوته

که راه دیگر و دور و دراز می بینم