بر وی دشمن اگر بسته شد دری از دوست

بر وی جان دری از غیب باز می بینم

چو عشق نیست رهی سوی او سخن کوته

که راه دیگر و دور و دراز می بینم

بروی دوست در دوست باز می بینم

زر وجود من از غش نمیرسد خالص

ببوته غم او تا گداز می بینم