حرام باد بر آن دل محبتش که درو

بسوزم ار بجز او کار ساز می بینم

فنا شوم اگر اغیار را بقا باشد

نباشم ار بجز او بی نیاز می بینم

بجز محبت او را جواز می بینم

هزار سجده شکر ار کنی کمست ای فیض

که بر رخ تو در دوست باز می بینم