تا بر سر خوان بجز تو نبود

ما سر بنهیم و قدسیان هم

مهمان شوی ار شبی مارا تو

دل پیش کشم ترا و جان هم

مهمان باشی و میزبان هم

گم گشته وادی غمت را

بی نام بمان و بی نشان هم